Menu pionowe

Szukaj

Kategorie

lokata bankowa

Początki bankowości i lokaty bankowej

Początki bankowości przypadają na pierwsze dziesięciolecia XIX wieku.

Używane dzisiaj pojęcia: bank centralny i bank emisyjny miały w przeszłości odmienne znaczenie. Państwo powierzyło bankowi centralnemu sprecyzowany zakres działań, które zmieniały się w poszczególnych epokach. Najpierw była to emisja biletów bankowych wymienialnych na pieniądz kruszcowy a także wykonywanie określonych zadań na rzecz państwa. Z biegiem czasu zaczęto im powierzać funkcje, przybliżające ich status do tego, co dzisiaj rozumiemy poprzez pojęcie banku centralnego. System bankowy obejmuje ogół instytucji bankowych oraz norm prawnych, jak również standardy charakteryzujące obopólne powiązania a także stosunki z otoczeniem. Stanowi niezależną część systemu finansowego kraju. Dwuszczeblowy sektor bankowy, tworzony przez bank centralny, który jednocześnie sprawuje rolę banku państwa, banku emisyjnego i banku banków, oraz banki komercyjne, oferujące usługi finansowe, to typowy schemat stanowiący podstawę określenia systemu bankowego w gospodarce rynkowej.

Funkcje bankowości

Dzięki wykształceniu się systemu bankowego możliwe jest zrealizowanie konkretnych funkcji, taki jak: możliwość zrealizowania rozliczeń pomiędzy osobami fizycznymi, podmiotami gospodarczymi, jak również pozostałymi instytucjami, sformułowanie mechanizmów gromadzenia środków a także ich wydatkowania
w ustalone przedsięwzięcia, zagwarantowanie sprawnych rozwiązań w dziedzinie zarządzania ryzykiem bankowym, zapewnienie informacji cenowej dającej możliwość logicznego podejmowania decyzji przez podmioty gospodarcze, wykreowanie warunków do transformacji środków finansowych, odnosząc się do czasu, wielkości, jak i poziomu ryzyka. Przedstawione funkcje mogą się urzeczywistnić za pomocą zróżnicowanych konstrukcji instytucjonalnych i prawnych, aczkolwiek będzie to zależne od akceptowanego modelu sektora bankowego lub ukształtowanego na przestrzeni lat, sektora finansowego. Sprecyzowane cechy i relacje między instytucjami to elementy, z których składa się system bankowy. Banki spółdzielcze, inwestycyjne, emisyjne, uniwersalne, a także operacyjne to ogniwa systemu bankowego, są one ze sobą skrupulatnie powiązane przez co powinno się je analizować we wzajemnym związku. Zróżnicowanie systemu bankowego przyczyniło się do wykreowania dwóch modeli: zorientowany na bank, tzw. model niemiecki lub niemiecko-japoński oraz ukierunkowany na rynek finansowy, to jest model anglosaski. Pierwszy z nich, model niemiecki lub też niemiecko-japoński to model zakładający, iż najistotniejszą rolę w sektorze podstawowym sprawuje system bankowy. Banki mające charakter uniwersalny, zaspokajają jednocześnie krótko jak o długo terminowe potrzeby klientów. Banki o charakterze uniwersalnym nie mają ograniczeń w swojej działalności, co oznacza, że mogą zawierać zarówno transakcje depozytowo-kredytowe jak również transakcje ze sfery rynku kapitałowego, a zatem pozyskiwanie środków oraz lokowanie szczególnie na rynku papierów wartościowych. Operacje bierne sprowadzają się do kompletowania depozytów, emitowania własnych papierów wartościowych oraz wykonywania czynności dzięki, którym suma środków w depozycji banku zwiększy się. Operacje czynne to inwestowanie zmagazynowanego kapitału w rożnego rodzaju przedsięwzięcia, które są korzystne dla banku, przed wszystkim w udzielane kredyty.

Tak operacje czynne jak i bierne banki przeprowadzają na własne ryzyko. Operacje pośredniczące to m.in. rozliczenia pieniężne, prowadzenie rachunków bankowych czy zakup bądź sprzedaż papierów wartościowych. Przeprowadzane są na zlecenie i rachunek klientów, którzy również ponoszą ich ryzyko.